تاحالا تو خیابون زمین خوردی؟

وقی میخوری زمین یا عصبانی میشی یا خجالت میکشی. بیشتر بخاطر اینکه “وای الان بقیه دارن بهم میخندن” یا “یعنی الان چی دارن در مورد من فکر میکنن؟”. آره دارن میخندن یا شاید حتی فکر کنن ئه اینو خورد زمین.

ولی وقتی بلند بشی، ۱۰ متر بری اونطرف تر از سر پیچ که بگذری تمومه. دیگه هیچکس یادش نیست که تو زمین خوردی حتی. همه چیز جدیده حتی کسایی که دیدن تو زمین خوردی ممکنه اونجا نباشن.

مهم اینه که زورتو بزنی بلند بشی

همیشه اون حرفهایی که بیشتر از همه آزارت میدن و رو قلبت سنگینی میکنن اونایی هستن که بیشتر از همه نمیتونی به کسی بگی

بعضی فرصتها یکبار پیش میان و برای مدت خیلی خیلی کوتاهی وجود دارن. فرصت فکر کردن زیاد نیست. قدرت انجام هر کاری نیست.

اصلا فرصت کل کل کردن با خودت تصمیم گیری‌های طولانی مدت نیست.

باید فقط زود عمل کرد. خیلی وقتها هم این فرصت‌های کوچیک فرصت‌های استثنایی خوبی هستن.