مهم نیست که خاطرات و افکار آدم توی یک و نیم کیلو مغز ذخیره میشه یا روح. مهم اینه که تا وقتی که زنده‌ای باهات هستن.

فکرات یه روز بهت حجوم میارن و کافیه کنترلش رو از دست؛ که از دست ندادنش سخته؛ و اون موقع باهاته.

ولی یه روزی نمی‌دونی باید رفتارت رو باور کنی یا دلت رو.

اونشب با یکی دیگه بودی بخاطر همین دست نگه داشتم. اینبار باید منتظر باشم که خودت حرکت کنی