آدم باید حوّای خودشُ داشته باشه.

آدم باید هوای حوّای خودشُ داشته

قبول واقعیات خیلی مهمه. ولی همیشه سوال اینه: چی چیزی واقعیته؟!

هر لحظه از بوی گس خاکت سرمست. ولی خسته‌ام از این بوی خون و استبداد.

حس اون آدم برفی رو دارم توی اون گوی کوچیکا. هرکی هر سری برش میداره و یه تکونی بهش میده و آرامش منو میریزه بهم. وقتی حالش تموم شد دوباره پرتش میکنه گوشه تا یکی دیگه بیاد برش داره.

مثل یه دومینوی خیلی بزرگ هر تصمیمی که بگیری برای هرکار کوچیکی، روی کارهای بعدیت تاثیر میگذاره.

بخاطر همینِ که لحظه لحظه ی زندگیمون پرِ از انتخابها و تصمیمها.

دیواری بسازیم که بتونیم اعتماد داشته باشیم برای تکیه کردن بهش

پ.ن: سخت میگیرم، چون آسون گرفتن اشتباهِ