یه شیشه میتونه بزرگ باشه، میتونه کوچیک باشه،بعضیاش ضخیم تر، بعضیاشم نازک تر.

وقتی سنگی رو به شیشه ای بزنن بسته به قدرتی که داره بهش ضربه میزنه و خوردش میکنه. با هر ضربه یه تیکه رو خورد میکنه و میریزه زمین.

اگر شیشه خیلی بزرگ باشه وقتی یه تیکه ش میره کسی متوجه ش نمیشه، ولی همینجور که میگذره تیکه تیکه های این شیشه خورد میشه و میافته و شیشه کوچیک میشه، کوچیک تر و کوچیک تر. اونقدر کوچیک که با هر ضربه همه میفهمن شکسته و داره از بین میره. شیشه ای که همه ش خورد شده باشه دیگه سر جاش نمیتونه بمونه، هرچقدر هم ضخیم، مثل آب میریزه پائین.

میدونی؟ روح آدما مثل یه شیشه میمونه. بعضیا یه شیشه ی بزرگ هستن، بعضیا کوچیکترن، بعضی ضخیم تر، بعضی نازک تر…